Bediüzzaman Said Nursi 13

Başka bir şey daha nakledeyim Merhum Bayram Yüksel Ağabeyimizden: “Bir gün Arapça İşarat’ül İ’caz ’dan sabah namazından sonra ders yapıyorduk. Üstadımız izahatta bulunuyordu, biz dinliyorduk. Bir ara öyle oldu ki; Üstadımızın ağzından çıkan her kelimeyi anlıyordum. Bu farklı halet-i ruhiyemin farkındaydım. Bana bir duygu geldi ve dedim ki:” Ben oldum.” 
Artık istifade yönüyle başka bir ders halkasındaydım. Ders bittikten sonra Üstadımız sordu ki; “Anladınız mı?”
Ben bön bön Üstadımıza bakmaya başladım. Düşünüyordum ki bana ne oldu? Biraz önce her şeyi anlıyordum. Tabi Üstadımıza cevap veremedim. 
O zaman üstadımız benim başıma vurarak:” Keçeli keçeli, fevkalade anladın. Şayet anlamış olsaydın oldum derdin.” diyerek iltifatta bulunmuştur.  
 Bir başka konu da yazılışı ile ilgili bir hatıra nakledeceğim. O zaman Isparta Orman Bölge Müdür Mavini ile Barla civarını geziyoruz. Akkeçili Köyünde bir memurun, babasından hatırasını aktaracağım.
Şamlı Hafız Tevfik Ağabeyden Kur’an dersi alıyorlarmış. O da Üstadımızın eserlerini telif esnasında katiplik yapmakta, yazmaktadır. Bir gün Üstadımız; 
- “Hafız Tevfik gel! Yazacaklarımız var.” 
Hafız Ağabey demiş ki:
- “Artık işimiz var, ben titremeye başladım. Neden? Çünkü yarım saatte yazdığımızı 5-6 saatte tashih edemiyordum.”
 Bu hatıranın başka yönü var. Ancak ben kendimde nakletme cesareti göremediğim gibi, ispat da edecek durumda olamadığım için onu burada nakletmedim.