Ramazan denilince ilk aklimiza gelen oruç oluyor. Elbette ramazan ayi bir oruç ayi. Bir ay boyunca hiç ara vermeden tutulan oruçlar nedeniyle akla gelen hemen oruç ibadeti oluyor. Ancak Ramazan ayinin asil önemi bu ayda bin aydan daha hayirli olan Kadir Gecesi olmasi ve bu gece de Kur!an-i Kerim’in inzal olmaya baslamasidir.
Bundan dolayidir ki Ramazan ayi aslinda Kur’an ayidir. Kur’an-i Kerim’i hayatimiza tatbik etme ayidir. Kur’an ile daha fazla hasir nesir olma ayidir. Kur’an bize ne diyor, nasil yasamamizi istiyor, bize mesajlari nelerdir bunlari ögrenme ayidir. Peki bunlari ögrendik ve hayatimiza tatbik etmeye karar verdik, bunu sadece Kur’an ayi olan Ramazan ayinda mi yapacagiz. Bütün bu güzel hasletleri Ramazan ayina sikistirip kalacak miyiz?
Son iki yildir Pandemi ortaminda Ramazan ayini evlerimizde geçiriyoruz. Adeta sessizlige bürünmüs halde Ramazani idrak etmeye çalisiyoruz. Aslinda bir yönüyle iyi de oldu. Tefekkür etmeye, Kur’an okumaya ve okudugumuz Kur’an’i anlamaya bolca vaktimiz olmus oldu. Kosusturmayla yetismeye çalistigimiz kallavi iftar sofralari olmadi. Evlerimizde ailelerimizle mütevazi iftar sofralari kurduk. Cami cami gezerek teravih namazlari eda etmeye çalismadik. Birçogumuz evlerinde aileleriyle birlikte sade ama anlamli teravih namazlari kilmaya gayret etti. Böylece sessiz ama kanaatimce anlamli bir Ramazan ayi geçirmis oluyoruz. Zaman akip gidiyor ve bir Ramazan ayinin da sonuna geldik. Ümit ederim herkes yeterince istifade etmistir. Arinma ayi olan Ramazandan herkes yeterince arinmis, günahlarimiza tevbe etmis yeni bir hayata baslamis gibi olmusuzdur. Peki bundan sonra ne olacak yeniden Ramazan öncesi hayata mi dönüs yapacagiz.
Iste asil mesele bundan sonra basliyor. Ramazan ayinda kazandigimiz güzel hasletlere ara vermeden devam ettirmeliyiz. Nasil ihtiyaç sahiplerini düsünüp yardimlarina kosmaya çalistiysak bundan sonra da yilin diger günlerinde ayni davranislari sergilemeye gayret etmeliyiz. Ibadetler ile dolu bir ayi geride birakirken bundan sonra da ibadetlerimizi eksiltmeden devam etmeliyiz. Her seyden önemlisi hayat nizami olan Kur’an-i Kerim’i hayatimizin hiçbir anindan çikartmayacak sekilde bir düstur edinmeliyiz. Yüce kitabimiz Kur’an-i bir hayat nizami olarak hayatin merkezine yerlestirmesini bilmeliyiz Fani dünyanin zevk ve sefasina aldanarak, dünyevilesme tehlikesinden uzak durmaliyiz. Zira bütün hastaliklarin basi dünya sevgisi. Dünyaya olan bagligimiz, bizi Kur’an’dan ve Allah’tan uzaklastirmamalidir. Yogun manevi ortamin yasandigi Ramazan ayi kendimizi düzene çekmemiz için büyük firsatti. Ama Ramazan sonrasi Kur’an ile barisik yasayabilmekte yine bizim elimizde. Tek yapilmasi gereken sey nefsimizi dizginlemek. Eger nefsimizi dizginleyebilirsek ve nefsimizin arzu ve isteklerine gem vurabilirsek iste o zaman Ramazanda kazandigimiz güzel hasletleri devam ettirmekte bir sikinti yasamayiz.
Anlamini kesfederek ve özümseyerek ugurladigimiz Ramazan ayina bir daha kavusabilir miyiz bilinmez. Ya da kimler kavusabilir, kimlerin ömrü yeter, kimlerin yetmez bunu da bilmiyoruz. Onun için son günlerini ihya etmeye çalistigimiz Ramazan ayindan sonra da yasadigimiz her ani Ramazan bilmeliyiz. Bütün kötü ve çirkin islerden uzak durmaliyiz. Kendimizi manevi iklimin etkisinden uzaklastirici eylemlerin içine girmemeye, manevi iklimimizin insicamini bozacak ortamlardan uzak durmaya gayret göstermeliyiz.
Hayat, hiç ara vermeden devam etmektedir. Hayatin akisi çok hizli, bazen belki bunun farkinda olamamaktayiz. Rabbimiz, Allah (c.c.) Kur’an-i Kerim’inde Zariyat sûresi 56. ayetinde;
“Ben cinleri ve insanlari ancak bana kulluk etsinler diye yarattim.” buyurarak yaratilis gayemizi ve asil hayatimizin gayesini ortaya koymaktadir.
O nedenle hayatta devam ettigi süre boyunca kulluk vazifemizi hakkiyla yerine getirerek devam ettirme zorunlulugumuz var. Onun için sessiz sedasiz aramizdan bu yilda ayrilmak üzere olan Ramazan ayinda kazandigimiz bütün güzel hasletleri eksiltmeden devam ettirerek Ramazan sonrasindaki hayatimizi da Ramazandan farksiz yasamak için gayret etmeliyiz.
