Açilan bir çigir/yenilik gördügümüzde, bir kaç konu dikkatimizi çeker:
?Hangi ihtiyaca binaen ortaya kondugu
?Yoldaki isaret taslarinin metoda uygun stratejilerle dösenmesi konusu.. (Zamana ve sartlara göre degismeyen prensiplerle korunup istikrarli yürütülmesi konusu)
?Kimler Öncülük etti (çilesini çekenler)
?Kimler bu bayragi teslim aldi, sorumluluk bilinciyle sonraki vazifelilere tasimayi görev addetti (Sadik Yardimcilar, Çileye Talip Olanlar)
?Kimler isin sadece edebiyatini yapip, en iyi yönüyle vicdanini rahatlatmak için yola koyuldu
?Kimler bu yeniligi anlamaya, anlamlandirmaya çalismak yerine; öncülerin yoluna tas koydu
?Sadece eslestirip, çözüm sunmayanlar
?Yarinlarda güzel bir eserle anilmak, ötelere sadakai cariye (ölüm sonrasi bile kazanç saglamaya devam eden bir yatirim) birakmak isteyenlerin gayreti ve mücadele azmi..
...
Yasadigimiz hayatta rutinlerimiz içerisinde yukarida bahsi geçen maddelerle karsilasiyoruz.
Kapasite, egitim, bilgi birikim, samimiyet ve mücadeleci yanimiz; tüm bunlar insanoglunun hakikate karsi durusunu belirliyor.
...
Tuttugumuz yol, yol arkadaslarimiz, muhataplarimiz bizi hakikat yolundan bir an olsun saptirmamali.
Hakkin hatiri herseyin üstünde tutulsun ki isaretleri zayif gördügümüz puslu havalarda bile istikametten ayrilmayalim.
Hakikat elmasini, nefsimizi tatmin etmek, çocukluk egomuzu ortaya dökmek, yetiskin birey olamamak amatörlüklerine kurban etmeyelim.
Elmas hükmündeki hakikatleri adi birer cam parçasina çevirmeyelim.
...
Öncü olanlar, önde olanlar benlikleri içerisinde hazmedemedigi her imtihani Rabbine sunmali, kendisi de onun himayesine siginmali.
Ben yaptim, ben ettim, ben basardim, ben öyle istedim, ben ben ben.. hamliklarini topraga gömmeli. Ki öncülük ettigi kiymetli hakikati, yoldaki isaretleri puslandirmasin, genç zihinleri bulandirip mücadele azimlerini kirmasin.
...
Gözünün içine bakilan, agzindan çikan sözü not alinan, her fiil ve fikri pürdikkat takip edilen engin ruhlarin hamlik yapma lüksü yoktur.
Tüm bu ikazlara uymayip olumsuz neticelerle karsilasinca da baskasina yansitma, disarida suçlu arama meyline giremez.
Iddiamizin imtihanimiz oldugu bilinci ile hareket etmemiz gerçegi, bu sorumluluklarin tümünün bize ait oldugunu göstermez mi?
Seferde iken zaferi düsünmeyen, seferin hakkini vermek üzere gayret gösteren bizler islerimizin sorumlulugunu yüklenerek iyi bir rol model olma yolunda azami dikkatli davranmaliyiz.
Görsünler, alkislasinlar, afferin desinler diye degil, yalniz ve yalniz hakkin hatiri için huzuru mahserde mahcup olmamak için bu konularda ekstra dikkatli olmaliyiz.
Herseye ragmen bazen islerimiz bozulabilir, yoldaki isaretler görünmez olabilir, emekler zayi olmasa da kaybolabilir. Tam bu noktada kendimizi çek ekip, iç muhasebeye yönelmeli..
Kosmayi birakip, ruhumuzu dinlendirmeli rehabiliteye almaliyiz.
Manevi dinamikleri yeniden onarmak adina ilahi destegi dilemeli ve dilenmeliyiz.
Aciz bir beser olarak, eksiklik ve kusurlardan münezzeh olanin yardimini imdada çagirmaliyiz.
Müslüman Sahsiyetine yakisan bir edayla su hakikate kulak kabartip geregini acilen yapmaliyiz:
-Kim âhiret islerini düzene koyarsa Allah da onun dünya islerini düzene koyar.
-Kim Allah ile arasini düzeltirse, Allah da onun insanlar ile arasini düzeltir.
-Kim içini güzellestirirse Allah onun disini güzellestirir.
....
Vazifeperver engin ruhlara, söz üstadlarindan bir iki hakikat notu:
?Iyilige ödül beklenmez; zira iyilik yapmanin bizzat kendisi, onu yapana ödüldür. Vazifeni ihlas ile yap!
?Kavim, iyilerimizi dinlemiyor artik...
Ne yarilan deniz, ne tastan fiskiran su, ne de gökten inen sofra kâr ediyor...
Bel'am'in tatli hurâfeleri hakikati perdeliyor...
Ne zaman arkamizi dönsek bir Sâmirî peydahlaniyor.
Buzagilari taslamaktan
Hakikati yüceltecek mecalimiz kalmiyor.
Ihsana saril, vazife veren hatirina yola sadakat göster!
...
Basi rahmet olan Ramazan'in ilk on günü geride kaldi.
Ortasi magfiret olan ikinci on günün içindeyiz.
Sonu cehennemden azad olan kiymetli günlerden önce bu hakikatler ile irkilip kendimize çeki düzen vermek nasip olsun duasiyla...
