Murat AKMAN ismini hatirladiniz mi?
Haklisiniz. Nereden bilebiliriz ki, yâda nereden bilecegiz ki bu ismi?
Öyle degil mi?
Sehit...
Sehit Komando Er Murat Akman, Dogduktan bir kaç ay sonra çöp bidonuna birakilmis ve çocuklugunu yetimhanelerde geçirmis bugün ismini dâhi hatirlamadigimiz bir kahraman, aslan parçasi Akman...
Bu zamana kadar kaç ana kuzusunu..
Kaç kara sevdalinin,kara gözlüsünü...
Kaç evladinin rol modeli kahraman babasini sehit olarak albayraklar içerisine, CENNETE YOLCU ETTIK, biliyormusunuz?
Askerlik için yetimhaneden ayrildiktan sonra yetim çocuklara yardim etmeye devam ederek, tüm maasini yetimlere bagislayan bir Türk askeridir, merhamet ve sefkat kahramandir, sehit Murat AKMAN...
Iste o kahramanin Sehit Murat Akman'in katilacagi her operasyondan önce geri dönmeme ihtimali oldugu için bir mektup kaleme alarak o anki düsüncelerini yazdigi mektubu bölügündeki bir askere sehit olmadan açilmamasi sartiyla teslim ettigi mektup...
Okuyun...
Okutun...
Her bir satiri ders niteliginde...
Ruhunuzla...
Kalbinizle...
Bütün azalariniz ile okuyun...
Ve siz kürsülerde, mangalda kül birakmayan siyasetçiler, meshur hatipler.
Bebek katilleri...
Kadin katilleri...
El ele, kol kola, diz dize milletin meclisinin çatisi altinda
HAINSINIZ!!!!
KALLESSINIZ!!!
KATILSINIZ!!!
Diyemeyen seçilmisler !!!
SIZLER DE OKUYUN...
OKUYUN!!!
OKUYUN!!!
Buyrun hep beraber...
Yüreklerimizi kanatircasina...
Gözyaslarimizi sel gibi akitircasina bir kez daha beraber okuyalim.
...................
Sehit Komando Er Murat Akman’in Mektubu 1996
Bu yazi bir komanda er mektubudur ve siz bu mektubu gazeteden okuyorsaniz ölmüsüm demektir. Bir ailem olsaydi bu mektubu onlara yollamak isterdim ama yok.
Size kogustaki ranzamdan yaziyorum. su an etrafimda Adana, Agri, Sivas, Edirne, Diyarbakir, Ankara, Antalya, Izmir, Urfa, Trabzon… Türkiye’nin dört bir yanindan birbirini tanimayan ama birbirlerinin canini korumaya yemin etmis bir sürü asker var. birazdan operasyona gidecegiz, tek dilegimiz kayip vermeden geri gelmek.
Ilerde ölürsem eger diye bir mektup yazmak çok zor. aklina getirmek istemez ya insan ölümü, hani her zaman bir umut vardir ya. askerligim bittikten sonra yirtip atacaktim bu mektubu ama su an okuyorsaniz yirtamadim demektir. zaten pek de kalem tutmaz elim. silah tutmayi daha iyi bilirim. sizi korumam için siz ögrettiniz silah tutmayi.
Tuhaf olan siz bu mektubu okurken ben neden öldügümü bile bilmiyor olacagim. Ya bir mayina bastim ya da yedigim bir kaç kursun. Bileniniz var mi ben nasil öldüm ?
Kislada her televizyona bakisimda birbirinizi öldürdügünüzü birbirinizin canini yaktiginizi gördüm. müzigin sesini çok açti diye komsusunu vuranlar. gücü kadina yetenler. cebindeki on lirasi için adam vuranlar. kiz arkadasina bakti diye alayini biçaklayanlar.
Bileniniz var mi ben kimi korumak için öldüm?
Eti az pisti diye garsona çikisan adam; sen rahat uyu diye kursunlar basimin üstünden geçerken ben dagda her buldugumu kesip yedim.
Arabasini solladilar diye levyesini kapip arabadan inen adam, beni bir çöp bidonuna atip giden anam; söylesene ben kimin için öldüm?
Yetimhanede ve askerde en güzel seyin ekmegin bölmek oldugunu ögrendik biz. peki size neyi bölmeyi ögrettiler?
Sizi önce Allah’a sonra birbirinize emanet ediyorum. ben sizden razi oldum Allah da sizden razi olsun.
Bir kaç gün önce sehit olan 11 kahraman askerlerimize Rabbimden magfiret dilerim. Yarali olan aslan parçalarinin da en kisa zamanda sagliklarina kavusup sevdiklerine dönmeleri dua ve niyazlarimi iletirim.
Vatan ve bu millet size minnettardir KAHRAMAN EVLATLARIMIZ.
