Kusku; bir olguyla olan gerçegin ne oldugunu kestirememekten dogan kararsizlik, kuruntu, iskil, süphe, acaba ve sek-tir.
Insani çogu zaman dogruyla/yanlis arasinda; arafta, muglakta birakir. Netlik, berraklik, seffaflik yok. Sinir, çizgi, taraf, cephe belirlenemez. Endiseli ve sürekli diken üstündedir. Kisinin içini kemirir, enerjisini emer; önünü göremez haldedir.
Tüm seçeneklerin var oldugu, seçebildigi ve bireysel özgürlüklerin dalgalandigi bir yasama modelinde, beraberinde yürüyen kaygilari fark eder etmez kuskuya düser. Aslinda modern yasam, bireysel özgürlügü giderek kutuplasan bir tarzda dagittikça, onu yoksun ve normatif kurallari olanlar arasinda neredeyse var olmayacak ölçüde incelttikçe, özgürlügün hacmi artmayacagi gibi yaratilan korku, kaygi ve kuskularin tetikleyecegi tüm yakma ritüelleri devreye sokulmustur.
Artik kisinin saglam ve güvenilir bulabilecegi pek az sey vardir. Kendi yasamini okuyabilecegi, sürekli kilabilecegi saglam bir zemini göremez durumdadir. Yasadigimiz günlerde oldugu gibi…
Her sey muglak, güvenliksiz, süpheli, bulanik, silik ve öngörülemez bir halde. Yasadigimiz modern çag; endise ve kaygiyi, esasinda “kusku”nun kaynagi olarak kullaniyor. Kendisine lütuf diye sunulan seyleri, kafasinda, yasaminda, yarininda bir yere oturtamaz, vardiramaz bir yere. Çünkü aksi istikamette kuskunun her forumu tarafindan kusatilmistir.
Artik toplumdaki statümüz, kabiliyetlerimiz ve bunlara biçilen degerler, plan/proje ve hayallerimiz, aile, arkadas, komsu, dostluk ve iliskilerimiz; istikrarsiz, pamuk ipligine bagli ve kirilgan bir zemine oturan, tekinsiz limanlara dönüsmüstür. Bugünün pahali ve emekli yatirimlarinin, yarin için elinde patlayacagi, kiymetsizlesecegi ve sifirlanacagi öngörü ve olasiliklar veya kuskularin kendinde olusturdugu tükenmislikle bas basadir. Bauman’in ifadesiyle “Modernligin atik maddesini olusturan kusku, modern güçlerin her basarisi ile birlikte daha da güçlenir.” Enteresandir; bireysel özgürlügün kosulunu barindiran modernizm, kusku ve kaygiyla basat giderken insan, güvenliksiz bir hayat sürdügünü her geçen gün iliklerine kadar hissediyor.
Insanlarin gözünü açip, modernitenin getirdigi kusku envanterlerine bakildiginda; mevcut sikinti ve sorunlarin, acilarin çagin özgürlestirici programlarinin ufuklarini olusturdugunu ya görecek ya diken üstünde yasama devam edecek.
Zaman ve mekan hizla daralmaya devam ediyor.
