Garip bir dünyada yasiyoruz.
Resulümüz (s.a.v)
”Komsusu aç iken, tok yatan bizden degildir” buyuruyor.
Hz. Ömer (r.a) ise “Diyari Dicle’de bir kurt asirsa koyunu, adli ilahide gelirde Ömer’den sorar Allah onu”
Sadece bu iki mesajin bile muhatabi oldugumuzu idrak edebilsek neler olmaz ki?
Mesela hep sefaat umdugumuz Resulün buyruguna muhatap kabul etsek kendimizi ki zaten mesaj dogrudan insana; hani esrefi mahlukat ”mahlukatin en sereflileri “ oldugumuz yeryüzünde:
Sorumluluk yüklendigimizin bilincinde olanlar olarak düssek yollara yeniden, silkelenip kendimize gelsek mesela.
Su Ramazan-i serifi vesile kilsak.
Üç bes “makarna, bulgur, çiçekyagi” veyahut sattigimiz giyim, kusamdan infak etsek etmesine de, zaten döne döne yemis olsalarda bunlari, zeytinyaginin adini duymus , eti kurbandan kurbana görmüs olsalarda.
Evet kismen de olsa sevinecek alanda, verende; hele ki veren tasadduk etmekten duydugu hazla sevap deryasinda sörf yapmaya bile baslayacak.
Allah kabul etsin herkesin hayrini da; mesele burada neticelenmiyor ki.
Is, as süreklik gerektirir;
Eger ki yoksullarin çaresizlerin kendilerine olusmayan is ve astan mesuliyet duyup çare çözüm olmamissan ; mesuliyetinin bilincinde degilsen, yapman gerekirken yapmadigindan, yapmaman gerekirken de yaptinsa, belki hiç tasavvur bile edemeden kör kuyuya tas atarcasina vebalini idrak edememissen; batakligi kurutmanin çare çözüm olacagini akledememissen,
Hasenata yazilir fakat amaç hasil olur mu, Allah bilir.
Resulumüzün hadisinden hasil olan mana bu degil ki!
Daha önemlisi de sezonluk degil ki mesele.
“Tekfir suresi 8. 9. Ayetteki diri diri gömülen kiza hangi suçtan gömüldügü soruldugu zaman”
O günün sartlarinda onlar mesuldüler.
Bu gün yasananlardan ise biz kendimizi sorumlu tutmuyorsak vay bize vaylar bize, yada vaaay halimize.
Mazlumlarin, magdurlarin, yoksullarin çigliklarina kulagimizi, gözümüzü, vicdanimizi, kapatmissak ahlarindan kurtulamadigimiz gibi Resulümüzün çagrisina ”bizden degildir” muhatap oluruz, Allah muhafaza buyursun.
Bu hadis bir kaç yardim kolisi ile geçistirilecek mesele degil, hiç kuskusuz.
Açligin, yoklugun, zulmün, yolsuzlugun, haksizligin, adam kayirmanin olmadigi, adil bir dünyanin kurulmasi için azami gayretin olmasi ve hakça paylasimin vesilesi olmaktir aslolan.
Insanlik, izzet, onur, vakar kalmamis yada kismen de olsa içimizde “Allahin sevgili kullari “ sayesinde basimiza tas yagmiyor eski kavimler gibi.
Söyle bi aklimizi nefislermizden arindirip bir muhasebe yapacak olursak toplumda yasananlar tesadüf degildir elbette
Sinandikça sinaniyoruz!
Arka arkaya yasanan depremler, upuzun süren hastaliklar, insanlarin yasadigi azami sikintilar hayra alamet olur insallah.
Ancak;
Sûrâ suresi konuya ilahi boyutuyla açiklik getiriyor.
-Basiniza gelen her musibet kendi ellerinizle yapip ettikleriniz yüzündendir; kaldi ki Allah birçogunu da bagislar. Sûrâ 30. Ayet.
Bagislasin Rabbimiz insallah ancak ayete tafsilatli “tefsir” bakildiginda bagislanmanin çokta kolay olmadigini müsahede ediyoruz.
Hz Ömer'in (r.a) üslendigi misyona bakilirsa isimiz oldukça zor;
Aise validemiz komsu konusunu söyle tarif ediyor; evin kösesinden kirk hane ilerisi ve gerisi diye açikliyor.
Hz Ali (r.a) ise komsuyu tarif ederken sesinin duyuldugu yer olarak ifade ediyor.
Günümüze uygulayacak olursak sinirlarin ortadan kalktigini, dijital aglarla örüldügünü varsayarak çigliklarin kulaklarimizi çinlatip yüregimizi dagladigini görmekteyiz; dolayisiyla Efendimizin hadisine muhatap olmak için kanaatim odur ki illaki de yanibasimizdakiler degildir komsularimiz!
Zaten burada da adaletin timsali Hz Ömer (r.a) sorumlulugun zirve yaptigi sözleri devreye giriyor, ”Diyari Dicle”de...
Oysa biz kimin ekmegini yerse onun kilicini sallayan hamasi nutuklara kanip günah çikartmanin derdine düsmüs Müslümancilik, Osmanlicilik kiliçlarimizi kinindan çikarmadan zaferler kazanma hevesindeyiz;
Hele ki su mehteranla cosmalarimiz yokmu.
Bundan iyisi samda kayisi misali...
Elhamdülillah ezanimiz okunuyor cemaati olmasada;
Bayragimiz dalgalaniyor, at ve Mehmet’çigin elinde, Israil paçavrasiyla Ankara protokol yollarinda ayni hizada olsada.
Gafletin böylesi...
Sahi bize ne oldu?
Hepside bizim sahitligimizde oldu.
Rabbimiz biz nefislerimize zulmettik; sen merhametlilerin en merhametlisisin bize aci ve uyandir aciz kullarini.
Vesselam
NAZILE SANAL
