Materyalist (maddeci) felsefe ideolojisiyle yapilan bilimsel anlatimlar ile, bazi hakikatlerin ne yazik ki üstü örtülmektedir.
Bilimden yararlanarak, tabiattaki isleyisin nasil gerçeklestigi sebepleriyle anlatilmaktadir. Lakin, bu sebeplerin bilinçli bir tasarimciyi isaret ettiginden bahsedilmemektedir.
Tabiatta, hiçbir seyin amaçsiz ve hikmetsiz var edilmedigi, bilimsel gözlemler ile tespit edilir ama dile getirilmez. Bu yüzden, bilim ve din arasindaki iliski, görmezlikten gelinmis oluyor.
Bir gözün, bir kulagin içerisinde gerçeklesen bilimsel süreci anlatip, bu organlarin insana sagladigi görme ve duyma faydalarindan bahsetmemeleri, hiç insana cazip gelir mi?
Bu sekilde bir anlatim yapildiginda, organlardaki isleyisin "insana hiçbir cazibesi ve faydasi yoktur" algisi olusuyor.
Vücudumuzda adalet yani denge vardir. Vücudun sicaklik dengesi, tuz dengesi, ph dengesi vardir.
Hormonlarin ve enzimlerin, dengeyi saglamak için bir çalismasi söz konusudur. Lakin, materyalist felsefeye göre bilimi anlatanlar, bu gerçeklerden söz etmemektedir.
Çünkü, Yaratici ayan beyan ortaya çikmis olacak. Atmosferde, dogada, her seyde denge (adalet) olmasinin el-Adl'dan oldugu ortaya çikmis olacak. Bilimperest kimseler, bilimi, mana alemi baglaminda kopararak, hakikati bile isteye örtmektedir.
Vücudumuzda, dogada bir temizlemenin devir daimle devam ettigi, bilimsel gerçeklere ragmen, bahsedilmeyerek, örtbas edilmektedir. Çünkü el-Kuddüs (çok temiz) olan Yaratici ortaya çikacak.
Basit bir damla sudan mükemmel bir insanin, basit bir tohumdan mükemmel bir agacin ortaya çikmasi gibi, kainattaki her seyin basitten mükemmele, terbiye edildigi anlatilmamaktadir.
Çünkü bunlari yapan bir Rabbin (terbiye edenin) oldugu ortaya çikmis olacak. Bu sayede hayatin anlami sorgulanarak, insanin kainattaki sorumlulugu da gündeme gelmis olacakti.
Materyalist felsefe ideolojisiyle bilimi yorumlayan kimseler, El-Halik, El-Hallak, El-Adl, El-Kuddüs, Rab ve diger ilahi isimlerin görmezden gelinmesine sebep olmaktadir.
Çünkü bilimi, materyalist felsefe ideolojisiyle sunmalari sonucu, Yaraticinin isim ve sifatlarina herhangi bir ihtiyaç duyulmamaya baslaniyor.
Insan ile Allah arasindaki bagi kopardiklari için ahlakin hiçbir baglayiciligi kalmiyor.
Bilimi ellerinde bulunduran güçlü ülkeler, materyalist felsefeyle bilimi yorumlayip, Allah'i görmezden geldiklerinden, ahlaki sorunlar yasamaktadir.
Mesela bu zihniyete sahip bir ülke, Hirosimaya atom bombasini gönül rahatligiyla atabiliyor. Binlerce suçsuz insanin ölecek olmasi, vicdanlarini rahatsiz etmeyebiliyor.
Her seyi asama asama kemalata erdiren Rabbimizi (terbiye edeni) görmezden geldiklerinden, Rabbimize karsi ümit, sevgi ve korku hakkiyla olusamiyor.
Kevni ayetlerdeki, ahiretin delili olan El-Adl ismini görmezden gelmeleri ise, ahirete duyarli bir ümidin ve korkunun olusmasina engel teskil ediyor. Bu yüzden ahlak, kendilerince bir ihtiyaç olarak görülmüyor.
Materyalist felsefe ideolojisiyle bilimi pazarlayanlar, bilimin, Yaraticinin isim ve sifatlarini haykirdigini duymuyor.
Tabiattaki El-Adl'in (adalet sahibinin) delilleri ile ahirete, El-Kuddüs'ün (çok temizin) delilleri ile maddi ve manevi temizlige yönelemiyor. Akabinde, barindirdigi manalarin kavranmadigi bilim ile insanliga fayda yerine zarar veriliyor.
Materyalist yorumlarla, kevni ayetlerin ve hayatin anlami üzerinde düsünmenin önüne geçilmektedir. Dolayisiyla gizlenen Rab ismi üzerinde düsünülemiyor.
Rab ismi sayesinde harekete geçecek olan korku, ümit, sevgi duygularindan yeterince faydalanmayan insan; imana, ahlaka yönelememektedir.
Batil materyalist felsefe ideolojisine saplanmis kalan, bilimi ellerinde bulunduran güçlü ülkeler, insanliga bilimle fayda saglamak yerine, bilimle sömürmeye gayret ediyor.
Bilim araciligiyla, milyonlarca insanin öldürülmesine, güçsüz halklarin ekonomik olarak sömürülmesine, her kesimden insanin (kadinin, yaslinin, çocugun) zulme ugramasina sebep olunuyor.
Bilimi, kendi uydurduklari materyalist ideolojiye alet edenler, insan ile Allah arasindaki bagi yok etmektedir.
Dolayisiyla insanin, Allah ile arasindaki 'sahsi iliskiyi' yani 'ahlaki iliskiyi' ortadan kaldirmaktadir. Ahlakin baglayiciligi kalmayinca da, bilim ile insanliga, fayda üretmek yerine her türlü zulüm reva görülüyor.
Oysa ki bilim, sag duyulu ve ön yargisiz olarak ele alindiginda, tevhid hakikatini yansitir. Tevhid ise ahlaki sorumluluklari ögütler.
Materyalist felsefeye sahip bilimcilerin, bilimin haykirdigi, Yaraticiya ait isim ve sifatlari duyabilmeleri saglanmalidir.
Bilimperest her insanin, Yaratici ile arasinda kurabilecegi kökü saglam bir 'ahlaki iliski' için bu zaruridir.
Materyalist bilimciler, kevni ayetleri, mana alemi baglaminda okuyabilirse, kendilerine ve baskalarina yapabildikleri zulümler sona erebilir.
