Rizik deyince aklina yenilip içilecek seyler gelenin aklina sasarim. Allah'im akil, irade, hikmet, irfan, ihsan, muhabbet rizkimizi bol eyle.” Hz. Âise (r.a)
Nedense genel olarak çogumuzun aklina rizik denilince bogazimiz gelir. Bütün çabalar çalismalar da hep bir ekmek için olur. Ekmek kavgasi/parasi...
Acaba aklimiz fikrimiz hep bogazimizda oldugundan midir?
Ilk günahi isleyen Adem as ve esi de yasaklanan yaklasmayin denilen agacin meyvesinden yediklerini de unutmayalim. Yine yemek var isin içinde. Demek ki yediklerimize, elimizi uzattiklarimiza, gözümüzü diktiklerimize, heva ve hevesimizin isteklerine gem vurmali ve dikkat etmeliyiz.
En önemli yasam kaynagimiz nefes bile riziktir aslinda. Senin elindeyse ver/al nefesini.
Görünmeyen minicik mikroplarin bizi yataga düsürdügüne sahidiz.
Rezzak olan Allah, yarattiginin tüm ihtiyaçlarini bilen ve sonsuz verendir. Isyan eden, nankörlük eden, zulüm eden yarattigina da sinirsiz verendir. Lakin onlara mühlet vermektedir. Belki yanlistan dönerler ya da geçici ve kisa süreli olan bu dünya nimetleriyle kusatir da ebedi cehennemde sonsuza dek kalsinlar diye.
Iman riziklarin en güzelidir. Kalbin rizki ise ilim yani vahiydir. Allah'in zikriyle mutmain olan kalp ne kadar çok hemhâl olursa tatmine ulasir.
Bir evi yuva yapan es ve çocuklardir. Esler birbirinin rizkidir, evlat ise her ikisinin. Ama maalesef eski Arap kültüründe oldugu gibi dünyanin baska yerlerinde de rizk endisesiyle bebelerin dogmasina engel olup katlediyorlar. Halbuki rizki veren Allah’tir. Dogan her çocuk rizkiyla beraber dogar. Nerde ne kadar rizki varsa hepsi bellidir. Ne yazik ki kendini bilmez cahil insanlar sanki her sey kendi ellerindeymisçesine hareket ederler. Allah bir seyin olmasini istedi mi o seye “ol!”demesi yeter.
Rabbimiz bize akil nimetini de vermistir ve Kur'an'da sik sik kullanmamizi ögütler, uyarida bulunur. “Aklini kullanmayanlara ise pisligi boca ederiz” der.
Allah'in nimetleri saymakla bitmez. Yazmak istesen yeryüzünün tüm agaçlari kalem denizleri mürekkep olsa yine de bitiremeyiz.
Bize düsen ise tüm bu nimetlerin sükrünü eda edebilmektir. Malin varsa zekat ve infakla (ki “onlar darlikta ve bollukta infak ederler" ayeti her müminim diyenler içindir, zengin olmasina gerek yok zekat ve infak etmek için), sagligin yerindeyse caninla Allah için kosturarak, ilmin bilgin varsa yasayarak ve anlatarak sükrümüzü yerine getirmeliyiz hâl diliyle. Kavlî duamiz yetmez, fiilî duayi da ortaya koymak gerekir.
Rizkimiz ve sükrümüz daim olsun...
