Gençlik Örgütleri Forumu (GoFor), KONDA işbirliğiyle yürüttüğü "Türkiye’deki Gençlik Örgütlerinin İhtiyaç Analizi 2025" raporunu yayınladı.
Raporun lansmanı, büyükelçilik temsilcileri, siyasi parti temsilcileri, sivil toplum örgütleri, bağımsız uzmanlar, GoFor üye örgütleri ve medya emekçilerinin katılımıyla Ankara Kült Kavaklıdere’de gerçekleşti.
Türkiye’nin farklı bölgelerinden 101 gençlik örgütünün katılımıyla hazırlanan rapor, gençlik örgütlerinin karşılaştığı yapısal sorunları ve ihtiyaçlarını ortaya koydu. Gençlik örgütlerinin yüzde 59’unun profesyonel çalışanı yok, yüzde 28’inin ise fiziksel bir ofisi bulunmuyor. Yerel yönetimlerle iş birlikleri, ekonomik kriz, fon kaynaklarına erişim ve gençlerin karar alma mekanizmalarına katılımı gibi temel başlıklar raporda detaylı olarak ele alındı.
GENÇLİK ÖRGÜTLERİ FİNANSAL SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK KRİZİ YAŞIYOR
Araştırma, gençlik örgütlerinin büyük çoğunluğunun 2018 sonrasında kurulmuş olmasına rağmen finansal sürdürülebilirlik, kurumsal kapasite ve insan kaynağı eksiklikleri nedeniyle faaliyetlerini sürdürmekte güçlük çektiğini gösteriyor. Örgütlerin yüzde 47’sinin öz kaynaklarıyla yürüttüğü herhangi bir projesi bulunmazken yüzde 18’i son iki yılda hiçbir fon sağlayıcı kurumdan destek alamamış durumda. Kamu kaynaklarından faydalanan gençlik örgütlerinin oranı ise sadece yüzde 18 ile sınırlı kalıyor. Özellikle ekonomik kriz, gençlik örgütlerinin çalışanlarını işten çıkarmasına ve faaliyetlerini daraltmasına neden oluyor.
GENÇLERİN SİVİL ALANA KATILIMI DÜŞÜK, YEREL YÖNETİMLERLE İLİŞKİLER BELİRSİZ
Gençlik örgütlerinin yüzde 65’i gençlere erişimde zorluk yaşadığnını belirtiyor. Kırsal bölgelerde yaşayan gençler ve ne eğitimde ne istihdamda olan (NEET) gençler, örgütlerin erişimde en çok güçlük çektiği gruplar arasında yer alıyor. Öte yandan, yerel yönetimlerle iş birlikleri konusunda da önemli bir düzeyde sorunlar yaşanıyor. Yerel yönetimlerin gençlik alanına yönelik stratejik bir yaklaşım geliştirmemesi ve kent konseylerinin aktif bir yapı sunmaması nedeniyle gençlik örgütlerinin yerel düzeyde etkili bir politika üretme kapasitesi kısıtlanıyor. Raporda, belediyelerin sivil toplumla sürdürülebilir iletişim mekanizmaları oluşturması ve gençlik alanına dair kurumsal kapasitesinin artırılması gerektiği vurgulanıyor.
Rapor, gençlik hakları bağlamında ifade özgürlüğü, barınma hakkı ve örgütlenme özgürlüğü gibi temel hakların gençler için giderek daha erişilmez hale geldiğini ortaya koyuyor. Ekonomik kriz, sivil alanın daralması ve siyasi baskılar gençlik örgütlerinin faaliyet alanını kısıtlıyor. Kayyum atamaları ve tasarruf tedbirleri gençlik çalışmalarını doğrudan etkilerken fon sağlayıcı kuruluşların esneklik göstermemesi örgütlerin varlığını sürdürmesini zorlaştırıyor.
Söz konusu raporda göre gençler tüm zorluklara rağmen, örgütlenmeye ve dayanışmayı büyütmeye devam ettiğinin göstergesi oldu.
Gençlik örgütleri, en çok kapasite geliştirme, finansal yönetim, savunuculuk ve kampanya tasarımı konularında desteğe ihtiyaç duyarken raporda, fon sağlayan kuruluşların gençlik örgütlerine yönelik kurumsal destekleri artırması, fon süreçlerinde şeffaflık sağlaması ve gençlik alanındaki sürdürülebilirliği desteklemesi gerektiği vurgulanıyor.
