Ahmet Yesevî'ye Türk illerinde "Hazreti Türkistan" diye hitap edilir. Münevver Ayasli bunu ilk duydugunda birden içi çalkalanir, cezbeye kapilir.
Vecde ulastigi bir demde o da Yunus Emre için "Hazreti Anadolu " tabirini kullanir. O Anadolu ki; sehir sehir, köy köy ruhumuza beden biçtigimiz aziz toprak...
1995 yilinda Tokat'in Niksar ilçesine bagli bir köyün dernegini kuruyoruz. Serde dernekçilik var ya, yardimci oluyorum.
Tüzügünü yazdim, evrak kayit islemlerini bitirdim, resmilesti. Bagcilar'da açilisi yapilacak. Fakat en bastan beri bir adam dikkatimi çekiyor. Pamuk sakalli, duru gözlü dolgun çehreli bir Haci Amca...
Para lazim oluyor, malzame eksik kaliyor; asagi Haci Amca yukari Haci Amca, herkes ona kosuyor. O da hiç ikiletmiyor, hemen elini yeleginin iç cebine atiyor ve bir bir ödüyor.
Gençlerle arasini hos tutuyor, onlari seviyor. Iri kemikli elleriyle, genis avuçlariyla insanlari kucaklamaktan geri durmuyor. Samimi, güleç...
Sanki herkesten biraz farkli.
Açilis yapildi. Merasim bitti. Yavas yavas insanlar çekildi.Orada üç bes kisi biz kaldik.
-- Simdi söyle bakalim Haci Amca, dedim, bu dernegi niye kurdunuz?
Gözleri sevinçle isiladi. Güleç yüzünü bana döndü:
-- Bak arkadas! Güzelliklerine doyulmamis zamanlardan geliyorum ben. Bir yanim gidenlere yakin, bir yanim gelenlere...
Sunu isterim ki; türkülerimizin muradi, yemeklerimizin tadi, çocuklarimizin adi degismesin...
Baska ne derdim olabilir?
Allah deyince içi toparlanan Anadolu insani iste... Meramini anlatirken siir okuyor, vecize söylüyor. (Alinti)
Ramazaninizi tebrik ederim, Ülkemiz ve bütün insanlik için hayra ve huzura vesile olur insallah.
Selâm ve dua ile